در حال حاضر در سیستم عامل های مایکروسافت دو نوع NTFS مورد استفاده قرار می گیرند. NTFS 4.0 سیستم فایلی است که در ویندوز NT4.0  بکار می رود. و NTFS 5.0 که همراه با ویندوز 2000 آمد و در ویندوز XP نیز استفاده می شود. NTFS 5.0 قابلیت های اضافه تری فراهم می کند که در NTFS 4.0 وجود نداشت. هر دو نسخه ی NTFS در ویژگی های زیر مشترک اند:

NFTS از فشرده سازی فایل ها و فولدرهای منفرد پشتیبانی می کند. و درحالیکه این فایلها فشرده شده اند می توانند خوانده و نوشته شوند (Read & Write).

NTFS  فایل سیستمی قابل بازیابی است، به این معنا که می تواند در مورد عملیاتی که با مشکلاتی از قبیل اختلال سیستم یا کمبود انرژی برق روبرو شده اند، آخرین عمل انجام شده را خنثی کند یا آخرین عمل خنثی شده را مجدداً اعمال نماید (undo or redo).

NTFS از فایل های مکینتاش پشتیبانی می کند.

علاوه بر ویژگی های فوق، NTFS 5.0 (که در ویندوز 2000 و XP استفاده می شود) فواید زیر را نیز فراهم می سازد:


  •  سهمیه بندی دیسک (Disk quotas):

 کاربران مدیر (Administrators) می توانند میزان دسترسی و استفاده ی کاربران از دیسک را براساس واحد حجم تعیین کنند. سطوح مختلف سهمیه بندی عبارتند از: Off (غیر فعال)، Tracking (پیگردی) و Enforced (اجباری).

  • رمز گذاری (Encryption):

 سیستم فایل NTFS می تواند بطور خودکار داده های فایل را هنگام خواندن یا نوشتن بر روی دیسک رمزگذاری  یا کشف رمز کند.

  • فایل های پراکنده:

 این ویژگی به برنامه ها اجازه می دهد فایل های بسیار بزرگی ایجاد کنند، اما فقط به اندازه ی مورد نیاز از دیسک استفاده کنند.

  •  USN Journal:

 این مورد ثبت پیوسته ای از کلیه ی تغییرات انجام شده بر روی فایل ها ایجاد می کند. این ویژگی یکی از دلایلی است که کنترل کننده ی Domain (دامنه ی) ویندوز 2000 باید از پارتیشن NTFS 5.0 به عنوان پارتیشن سیستمی استفاده کند.

اگر بخواهید بوت دوگانه (Dual-boot) بین NT 4.0 و ویندوز 2000 یا XP ایجاد کنید، می بایست حداقل سرویس پک 4 را برای ویندوز NT نصب کرده باشید. هنگام نصب ویندوز XP یا 2000 کلیه ی پارتیشن های NTFS به NTFS 5.0 تبدیل می شوند. بدون سرویس پک 4، ویندوز NT نمی تواند NTFS 5.0 را شناسایی کند، و بنابراین کامپیوتر نمی تواند ویندوز NT را بوت کند. همچنین باید توجه داشته باشید که قابلیت های اضافه ی NTFS 5.0 فقط در ویندوزهای 2000 و XP موجود هستند و این امکانات در ویندوز NT عمل نمی کنند.

با در نظر گرفتن عملکرد FAT و NTFS، می توان گفت FAT در حجم های پایین تر بهتر کار می کند، اما NTFS در حجم های بالا کارایی و عملکرد بسیار برتری نسبت به FAT دارد و این تفاوت حدوداً از 500MB مشخص می شود.

  • FAT چیست و اعداد پس از آن چه معنایی دارد؟
FAT یا Fill Allocation table ، همانطور که از نامش بر می آید، به جدولی گفته می شود که وظیفه ذخیره اطلاعات مربوط به محل قرارگیری فایلها و دایرکتوری ها را بر عهده دارد، در واقع این که هر فایل روی هارد دیسک در چه نقاطی پخش شده، از اطلاعات موجوددر FAT است. با این که فایل ها و فولدرها از نظر کاربر همیشه یکپارچه به نظر می رسند، اما ممکن است همانند زمانی که نیازبه Defrag است، فایلها روی سطح هارددیسک در چند کلاستر(Cluster ) پراکنده شده باشند. اعدادی هم که همراه FATعنوان می شوند، مانند 12 ، 16 و 32 نشان دهنده تعداد ورودی های این جدول است. پس با بزرگتر شدن این عدد- که هم اکنون حداکثر 32 است- توانایی Fill System در آدرس دهی فضای هارددیسک افزایش می یابد. به طور نمونه 16 FAT تا GB 8.4 و 32 FAT تا 2 ترابایت را آدرس دهی می کنند. همواره 2 کپی برابر از FAT روی ناحیه مشخصی از هارد موجود است که دلیل آن امنیت بیشتر در صورت خرابی یکی از آنهاست ، ولی از32 FAT به بعد کپی دوم عملا استفاده می شود. همچنین به علت کوچکتر بودن اندازه کلاستر، فضای از دست رفته در32 FAT به نسبت16 FAT کمتر می شود . از نظرسرعت نیز 32 FAT به اسلاف خود برتری دارد.عواملی مانند ضربه به این ابزار، نوشتن و حذف کردنهای مکرر که سبب تکهتکه شدن (Fragments) فایلها میشود و یا صدمهدیدن جدول FATکه یک جدول پنهانی در کامپیوتر است و اطلاعات مربوط به آدرس شروع فایلها را در خود نگه میدارد. در نتیجه اختلال در این جدول ممکن است فایلهای شما، آدرس خود را گم کرده و ناپدید شوند. این عوامل باعث ایجاد اختلال در ساختار فایل (File Structure) و یا فهرست راهنما (Diskette Catalog) و یا مسایل و مشکلات دیگری خواهند شد که جهت برطرف کردن و تا حدودی جلوگیری از ضررهای احتمالی، راهحلهایی ارایه شده که یکی از آنها، برنامهی Scan Disk است.
  • فرمان پرکاردبرد convert برای تغییر FAT به NTFS و بلعکس بدون فرمت کردن:

گاهی وقتها خط فرمان XP شامل دستوراتی هستند که بسیار مناسب و کارآمد هستندو جالب اینجاست که به ندرت استفاده می شوند. این دستور تغییر دادن نوع فایلهای سیستم یک درایو به Fat یا NTFS را برای ما فراهم می کند.در اینجا مستقیم به طرز کاربرد دستور می پردازیم:

  • فرمان Convert :


Convert شامل 6 پارامتر می باشد پس از نوشتند دستور convert با استفاده صحیح از پارامترهای زیر به نتیجه دلخواه در مورد تغییر فایلهای سیستمی درایوهای موجود بر روی هارد می رسیم

CONVERT volume /FS:NTFS or FAT [/V] [/CvtArea:filename] [/NoSecurity] [/X]

Volume درایو مورد نظر را انتخاب میکنیم توجه داشته باشید شما می توانید بر روی تمامی درایو های موجود به جز درایوی که سیستم عامل بر روی آن نصب است این تغییرات را انجام دهید

/FS:NTFS or FAT نوع فایلهای سیستمی که باید بر روی درایو مشخص شده اعمال شوند در این قسمت تعیین میگردند

/V دستور convert با استفاده از این گزینه به صورت طولانی تر اجرا شده و زمان بیشتری صرف عمل انتقال میکند و تمامی مراحل به صورت پیغامهایی نمایش داده میشوند

CvtArea:filename تعیین کردن یک فایل در درایو روت به عنوان مکانی برای نگه داشتن فایلهای سیستمی NTFS
(این مرحله مخصوص کاربران حرفه ای می باشد و نیاز به داشتن یک سری اطلاعات اضافه دارد)

/NoSecurity با استفاده از این دستور فایلهای دایرکتوریهای منتقل شده برای تمامی افراد قابل دسترسی می باشند

/x باعث میشود که درایو مشخص شده در هنگام انجام عمل انتقال هیچگونه فعالیتی نداشته باشد و فعالیتهای باز شده مربوط به این درایو موقتا از کار بیفتند
Convert F: /fs:ntfs /v /Nosecurity /X